نادی صبوری
در جستوجوی زمان از دست رفته؛ چرا همه اینقدر مشغول هستند؟
فقر زمان مشکلی است که بخشی از آن از ادراک و بخشی از آن از توزیع ناشی میشود. پیشبینیها شبیه قول هستند، مثل وقتی جان مینارد کینز در سال ۱۹۳۰ در « نوادگان ما» نوشت که در آینده ساعات کاری کوتاه و تعطیلات طولانی خواهند بود. او آن موقع محاسبه کرد که ساعات کاری در آینده 3 ساعت در روز و احتمالا «انتخابی» خواهند بود. همین حالا پیشرفتهای اقتصادی و پیشرویهای تکنولوژی ساعات کاری را نسبت به روزهایی که کینز در آن میزیست، به شدت کاهش داده است و دلیلی ندارد که بخواهیم بپذیریم این روند ادامه نخواهد یافت. اتومبیلهای مجهز به آخرین و عجیبترین تکنولوژیهای روز و ابزارهای صرفهجویی در زمان که بیش از هر وقت دیگری در دسترس بشر قرار گرفته است، سرعت بیشتر و نیاز کمتر به سخت کار کردن را فراهم کردهاند.
ارتباط جهانی؛ تجمل یا ضرورت
(منتشر شده در روزنامه دنیای اقتصاد شماره ۴۶۵۹ مورخ ۲۹ تیر ۱۳۹۸)