تست مشاعی

با نگاهی گذرا بر صورت‌های مالی برخی بانک‌ها، فارغ از تفاوت‌های شکلی و محتوایی صورت‌های مالی اساسی سه‌گانه (صورت وضعیت مالی، سود و زیان و جریان‌های نقدی) متوجه صورت مالی می‌شویم که تا چند سال قبل نه‌تنها در صنعت بانکداری کشور که در گزارشگری مالی دنیا نیز سابقه‌ای نداشته است و برای آن نیز استانداردهای حسابداری مشخصی توسط کمیته‌های استانداردگذار وضع نشده است.

بیراه نیست اگر عده‌‌ای عالم‌گیری ویروس کرونای 2019 را زنگ پایان یک دوره تلقی می‌‌کنند. این بیماری، در همین چند ماه، کم و بیش بر تمام جنبه‌‌های زندگی‌مان اثرگذار بوده است و بسیاری از مشاغل و خدمات دورانِ پیشا کرونا، محض بقا، خود را مستلزم ایجاد تغییراتی بعضاً شگرف دیده‌‌اند؛ بانک‌‌ها هم از این قاعده مستثنی نیستند. این در حالی است که بر خلاف بسیاری از کسب‌وکارها و خدمات که پیش‌تر زیرساخت‌‌های دیجیتالیزه شدن را فراهم آورده بودند و امروز با رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی سعی در بقای کسب‌وکارشان و ادامه خدمت‌رسانی به نحو احسن را دارند، بانک‌ها همچنان مجبورند برای ایجاد یک حساب بانکی یا انجام تراکنش‌های روزمره مشتریان مانند «افزایش سقف تراکنش‌های بانکی، دریافت وام، سرمایه‌گذاری مشترک و اعتبارسنجی» آنها را به شعب فیزیکی خود فراخوانند که این روند، مخصوصاً در حال حاضر، امری دشوار و خطرناک است. حضور مشتریان در شعب بانکی با طرح قرنطینه و فاصله‌گذاری اجتماعی متناقض است و علاوه بر جان مشتریان، جان کارکنان بانکی را در معرض خطر قرار می‌دهد.