غزل بشیرزاده
غیرقابلجعل؛ امضای دیجیتال در نظام بانکی
با انتقال فرآیندهای مالی به بسترهای آنلاین، دغدغههایی مانند جعل هویت و کلاهبرداری اینترنتی به شکل چشمگیری افزایش یافته است. مشتریان بانکها انتظار دارند خدمات غیرحضوری را با اطمینان خاطر دریافت کنند و این امر تنها با احراز هویت قوی و ابزارهای امنیتی مطمئن امکانپذیر است. امضای دیجیتال بهعنوان راهکاری کلیدی در احراز هویت امن، نهتنها امنیت تراکنشها را تضمین میکند، بلکه تحولی بنیادین در بانکداری مدرن ایجاد کرده است. در این یادداشت، به کاربردها، چالشها و آینده این فناوری در صنعت بانکداری میپردازیم.
الهه شمس
دسترسی هوشمندانه؛ شیوههای نوظهور لیزینگ
در دنیای کسبوکار "مالکیت" دیگر ارزش و جایگاه سابق را ندارد و شرکتها بهجای هزینه کردن سریع برای تملک داراییها، با "دسترسی هوشمندانه" نیاز خود را تامین میکنند. بسیاری از کسبوکارها برای کاهش هزینههای خود از لیزینگ تجهیزات و مستغلات استفاده میکنند و روشهای نوین آن، صنایع گوناگون را متحول کرده است. در این یادداشت با بررسی لیزینگ در جهان، به روندهای جدید و آیندهنگرانه آن میپردازیم.
مریم علمالهدی
کالا بهعنوان سرمایه؛ صندوقهای کالایی در ایران
صندوقهای سرمایهگذاری از مهمترین ابزارهای مالی در بازار سرمایه هستند که با تجمیع وجوه سرمایهگذاران، امکان بهرهمندی از فرصتهای متنوع سرمایهگذاری را فراهم میکنند. در میان این صندوقها، صندوقهای کالایی بهدلیل ارتباط مستقیم با داراییهای فیزیکی و کالاهای پایه، نقش ویژهای در توسعه بازار سرمایه، مدیریت ریسک و بهینهسازی سبد دارایی ایفا میکنند. شناخت جایگاه این صندوقها در بازار سرمایه ایران و تحلیل روندهای مربوط به ارزش بازار، حجم و ارزش معاملات، چشمانداز روشنی از ظرفیتها و چالشهای پیش روی آنها ارائه میدهد.
باقر قائدی
سرمایهگذاری غیرمستقیم صندوقهای سرمایهگذاری در ایران
در بازار پرنوسان بورس ایران، سرمایهگذاران بهدنبال راههایی برای در امان ماندن از ریسکهای اثرگذار هستند. یکی از این اقدامات، سرمایهگذاری غیرمستقیم و بهره بردن از ظرفیت صندوقهای سرمایهگذاری است. در این یادداشت، به مزایا و محدودیتهای این صندوقها و نقش آنها در اقتصاد کشور میپردازیم.
آرین آقابیگی
جامعه بدون دولت؛ مروری بر دیدگاههای مورای رتبارد
نقش دولت در اقتصاد همواره یکی از چالشیترین موضوعات مورد مناقشه در ادبیات اقتصادی بهویژه در یک قرن اخیر بوده است. اگر به دیدگاه اقتصاددانان در مورد نقش دولت در اقتصاد بهشکل یک طیف نگاه شود، یک سوی آن نظام برنامهریزی متمرکز مانند چین در دوره مائو و اتحاد جماهیر شوروی و سوی دیگر آن عدمحضور دولت یا مداخله حداقلی دولت در اقتصاد خواهد بود.