فرشید اسلامبولچی
فرار سرمایه
عبارت «فرار سرمایه» معمولا به خروج سفتهبازانه سرمایه در کوتاهمدت اطلاق میگردد. این تعریف شامل «پول داغ» که به بحرانهای سیاسی یا مالی، مالیاتهای سنگینتر، ایجاد محدودیتها و کنترلهای احتمالی بر نقلوانتقال سرمایه در آینده، افت شدید ارزش پول ملی و وقوع ابر تورم و یا احتمال وقوع آن در آینده واکنش نشان میدهد نیز میگردد. فرار سرمایه در کوتاهمدت نه تنها از طریق تغییر ترکیب پرتفوهای داخلی به نفع داراییهای نقد شونده خارجی بلکه از طریق تغییر در اعتبارات تجاری انجام میپذیرد. در صورت وجود اختلاف شدید بین نرخهای بهره در داخل و خارج از کشور و یا احتمال افت شدید ارزش پول ملی در آیندهای نزدیک، شرکتهای داخلی میزان استقراض برحسب پول خارجی خود را که مربوط به امور تجاری است کاهش میدهند و ترجیح میدهند در این زمینه قرض دهنده باشند. وقتی این مکانیزم بهطور گسترده مورد استفاده قرار گیرد، منطقی به نظر میرسد که برچسب فرار سرمایه بر آن زده شود. البته راههای هوشمندانهای برای خارج کردن سرمایه به ویژه در کشورهایی که انتقال قانونی وجوه به خارج را منع کردهاند، به کار گرفته میشود.