منتشرشده در نشریه شماره ۳۴ آفتاب خاورمیانه - اسفند ۱۴۰۲
مریم ذوالفقار
رئیس اداره روابطعمومی بانک خاورمیانه
محمدعلی نوید در تیرماه ۱۳۰۴ در خانوادهای ۷ نفره از طبقه متوسط در منطقه سرچشمه تهران به دنیا آمد. محمدعلی در سال ششم تحصیل، نتوانست در چند درس نمره قبولی کسب کند و به همین دلیل ترک تحصیل کرد. پدرش محمدباقر معمار بود، اما دوست نداشت محمدعلی این حرفه را دنبال کند. بهدلیل علاقه زیاد به کارهای فنی و مکانیکی، نوید در کارگاه فنی یکی از اقوام که نصب و تعمیر موتور بود بدون دستمزد مشغول به کار شد. او همزمان به تهیه غذا برای صاحبکار و همکارانش مشغول شد و توانست با پسانداز خود از این کار به رویای همیشگیاش که همان خرید دوچرخه بود دست پیدا کند.
در خلال سال های ۱۳۲۴-۱۳۲۰با اشغال ایران توسط نیروهای متفقین (انگلیس، روسیه و آمریکا) در جنگ جهانی دوم مردم با کمبود مواد غذایی مواجه شدند. نوید که پس از گذشت چهار سال شاگردی در حوزه تعمیر و نصب موتورهای آسیاب، مهارت کافی را پیدا کرده بود، در اواسط دهه بیست و همزمان با ترک نیروهای متفقین از ایران، به شهرستانها و کشورهای همسایه سفر کرد و به خریدوفروش لوازم یدکی دستدوم انبارشده مشغول شد. او پس از تعمیر، این لوازم را میفروخت.
محمدعلی نوید در همین دوره با احمد علی بابایی که در خیابان باغشاه و در همسایگی کارگاهی که در آنجا مشغول به کار بود مغازه ذغالفروشی داشت، آشنا شد و این آشنایی بعدها زمینه دوستی و همکاری آنها و تاسیس "شرکت تضامنی نوید و شرکا" را فراهم کرد. بعدها نام این شرکت به "شرکت ایران تراک" تغییر کرد و توانست نمایندگی انحصاری کامیون "داف" هلندی و موتورهای داف را به دست آورد.
نوید برای افزایش توان رقابتی خود با سایر برندهای معروف از جمله ماک و بنز در بازار ایران دست به ابتکار جالبی زد؛ او با توجه به جادههای ایران، اقدام به تغییر گیربکسهای داف کرد و همزمان تعمیرگاه و فروشگاه لوازم یدکی را تاسیس کرد. تا سال ۱۳۵۶ واردات ماشینهای داف و لوازم یدکی آن از عمده فعالیتهای شرکت "ایران تراک" بود.
نوید پس از آن شرکت تهران تراک را بهمنظور واردات خودروی سواری داف تاسیس کرد و بعد از آن در خیابان قزوین تهران اقدام به ساخت قسمتهایی از کمپرسی و تریلر کرد. از آنجا که علی بابایی شریک نوید، مغازه ذغالفروشی داشت، با همکاری هم در سیزده کیلومتری نشتارود باغ مرکبات ایجاد کردند و نوید در خلال سالهای ۱۳۴۶-۱۳۴۲ مسئولیت اداره باغ را برعهده داشت. او در سالهای ۱۳۵۲-۱۳۵۰ شرکت "نئوپان ایران" را با هدف تولید نئوپان در اطراف نوشهر تاسیس کرد که متاسفانه خرید نادرست ماشینآلات کارخانه، منجر به شکست این پروژه شد.
در اواسط دهه ۵۰ بهدعوت یکی از دوستانش در شرکت سپاهان بهمنظور تولید لوله مشارکت خود را با این مجموع آغاز کرد که درنهایت منجر به تاسیس کارخانجات لوله و پروفیل سپاهان در اصفهان شد. نوید مدتی هم مدیرعاملی این مجموعه را برعهده داشت.
دهه پنجاه، اوج فعالیت اقتصادی نوید بود که با مشارکت اقوام و دوستان، شرکت "الکتروالکتریک" را بهمنظور تولید کلید و پریز در شهر آمل تاسیس کرد.
نوید با پیروزی انقلاب به عضویت اتاق بازرگانی ایران انتخاب شد و در اتاق بازرگانی در حوزه کمک به کارخانهها، صاحبان کسبوکار، حلوفصل اعتصاب و راهاندازی کارخانههایی که با مشکلات مواجه بودند، خدمات ارائه میداد.
نوید در سال ۱۳۶۵ بهعنوان خزانهدار اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران انتخاب شد. او در دهه هفتاد زندگی خود درست در زمانی که همه به فکر بازنشستگی هستند کارخانه تولیدکننده انواع نخ پلیاستر یعنی "نفیس نخ" را تاسیس کرد و پرسنل خود را از ۹۰ نفر در آغاز کار به ۶۰۰ نفر افزایش داد. این کارخانه بعد از احداث، بهعنوان تولیدکننده نمونه کشور معرفی شد. از آخرین تلاشهای او برای ایجاد صنعت و تولید میتوان به تاسیس شرکت نفیس شیشه در سن هشتاد سالگی اشاره کرد.
از ویژگیهای بارز نوید میتوان به وقتشناسی، سازماندهی کارها، صداقت در عمل و ارائه گزارش کار روزانه و منظم نام برد. سرانجام این مرد خستگیناپذیر در شهریورماه ۱۳۹۱ و در سن ۸۷ سالگی درگذشت.